Automatic Noise Festival VII
grundeis + golden apes + pam risourié + silk + the pool of tears
30
January
De zevende Amsterdamse editie van het International Shoegaze Festival vindt plaats op 30 januari 2027 in Cinetol, met Grundeis (Duitsland), Silk (Verenigd Koninkrijk), Golden Apes (Duitsland), Pam Risourié (Frankrijk) en The Pool Of Tears (Nederland). DJ Dragnet draait daarnaast de beste shoegaze- en dreampoptracks.
Na het succesvolle debuut in Berlijn afgelopen september, vindt het festival inmiddels plaats in zowel Amsterdam als Berlijn. Nu keren we terug naar Amsterdam voor een avond vol shoegaze, muren van geluid, distortion, etherische vocalen en prachtige noise met postpunkinvloeden.
AUTOMATIC NOISE FESTIVAL INSTAGRAM AUTOMATIC MUSIC INSTAGRAM AUTOMATIC MUSIC FACEBOOK
GRUNDEIS
Grundeis is een vierkoppige band uit Hamburg (DE) die postpunk, shoegaze en noise combineert tot een furieuze mix van zware drums, gruizige gitaren en zoete melodieën. De band ontstond in 2018 en bracht sindsdien twee volledige albums uit. Momenteel werkt de groep aan een derde plaat.
Waar het eerste album Amygdala sterk beïnvloed was door de gothic- en newwavecultuur van de jaren 80, werd het tweede album Every Second an Ocean een melancholische reis van veertien nummers, met meer invloeden uit shoegaze, psychedelische rock en postpunk. Al deze genreoverstijgende instrumentale composities worden samengebracht door Laura’s stem en aanstekelijke melodieën. In de loop der jaren heeft Grundeis een steeds grotere en trouwe fanbase in heel Europa opgebouwd.
Golden Apple
Al meer dan twintig jaar verkent Golden Apes het muzikale grensgebied tussen postpunk, darkwave en ethereal gaze. De band blijft de contouren van het eigen geluid verleggen en uitbreiden. De zoektocht naar een muzikale taal die te veelzijdig is om binnen strikte genregrenzen te passen, vormt de drijvende kracht achter hun werk. Toch is hun geluid vanaf de eerste noot onmiskenbaar.
Verfijnde melodieën botsen met voortstuwende baslijnen, dichte muren van gitaren met etherische klanklandschappen en pulserende drums met bitterzoete melancholie. Binnen dit rijke, sfeervolle geheel versmelten invloeden van Joy Division, The Psychedelic Furs, The Cure en Cocteau Twins op natuurlijke en respectvolle wijze met hedendaagse referenties als The Horrors, White Lies en Interpol.Golden Apes hebben publiek betoverd op gerenommeerde festivals als Wave-Gotik-Treffen, Castle Party en Murder of Crows. Daarnaast bouwden ze tijdens tournees door de Verenigde Staten, Canada, Rusland en Europa een brede internationale aanhang op. Onderweg deelden ze het podium met tijdloze iconen uit de scene, zoals And Also The Trees, The Chameleons, Pink Turns Blue en Clan of Xymox, maar ook met een jongere generatie internationaal geprezen acts, waaronder She Past Away, Whispering Sons, TRAITRS, Then Comes Silence en A Projection.
Op 18 september bracht Golden Apes hun langverwachte twaalfde studioalbum, The Sun Came Up Tremendously, uit via Icy Cold Records. De tien nummers werden opgenomen en geproduceerd in Thommy Hein Studios in Berlijn en vormen een natuurlijke ontwikkeling van het kenmerkende bandgeluid, terwijl de creatieve reis wordt voortgezet. Het album onderstreept opnieuw de positie van Golden Apes als een van de meest onderscheidende en blijvende namen binnen de internationale dark-alternative- en postpunkscene.
Pam Risourié
De muziek van Pam Risourié is sonisch, kosmisch en androgyn en verweeft shoegaze, postrock en slowcore tot een introspectief geheel, opgebouwd uit dichte lagen gitaren, zwevende melodieën en meeslepende sferen.
Door noise en kwetsbaarheid in balans te brengen, creëert de band een geluid dat zowel groots als intiem aanvoelt. Distortion is daarbij net zo belangrijk als stilte, terwijl herhaling langzaam plaatsmaakt voor emotie.
Na hun eerste album *days of distortion* en een Europese tournee in 2024 keert Pam Risourié terug met *I’ll never be human*. Het tweede album markeert een nieuw hoofdstuk voor de band en vormt wellicht de duidelijkste uitdrukking tot nu toe van hun sonische identiteit. *I’ll never be human* verscheen op 18 september 2026 en voert de muziek verder een nevelig gebied in, tussen de geluidsmuren van shoegaze, de filmische reikwijdte van postrock en de ingetogen melancholie van slowcore.
Silk
Silk is een van de spannendste nieuwe namen binnen de shoegazescene van Noord-Ierland. De band verweeft dromerige sferen, hypnotiserende melodieën en wervelende muren van gitaren tot een geluid dat zowel nostalgisch als verfrissend eigen klinkt. Met hun herkenbare geluid en groeiende reputatie ontwikkelt Silk zich snel tot een band om in de gaten te houden binnen de nieuwe golf shoegaze.
Het langverwachte debuutmini-album *Auralux* verscheen op 7 mei, na het succes van de eerste single *Clementine*. Het geluid van Silk voelt als een auditieve hallucinatie: ondergedompeld in dromerige fuzz, om vervolgens over te gaan in een verpletterende uitdrijving door eindeloze galm. Supportshows met shoegazelegendes Nothing, Chapterhouse, Whitelands en Deary, evenals optredens op GazeFest en Otherside Shoegaze All Dayer, hebben hun reputatie als veelbelovende band verder versterkt.
The Pool of Tears
The Pool Of Tears is een atmosferaal, instrumentaal soloproject van Gene Teysse, die met één muzikant en een muur van geluid een meeslepende klankwereld creëert. Hij haalt inspiratie uit wijsheid, jeugdherinneringen, ingrijpende levenservaringen, folklore en fantasieverhalen. Aan de hand van herinneringen uit zijn verleden en verhalen die hij ooit las, brengt hij deze werelden opnieuw tot leven. Zo schept hij een betoverende, dromerige sfeer met etherische klanken die uit een andere wereld lijken te komen.
