Superfan
31
October
Superfan is het songwriting-alter ego van Kali Priya Flanagan, een in Brooklyn gevestigde multi-instrumentalist, producer en “prodigal son”. Flanagan begon op vierjarige leeftijd met muziek en schreef zijn eerste songs op zijn elfde. Op zijn veertiende tekende hij al zijn eerste platencontract, terwijl hij zijn vak ontwikkelde op piano, drums, bas, contrabas en viool. Nu, op zijn eenentwintigste en recent getekend bij het Londense label AD93 naast artiesten als Joanne Robertson, YHWH Nailgun en Dagmar Zuniga, bereidt Superfan de release voor van zijn tweede album My Piledriver Heart (MPDH). Dit album markeert de geboorte van “Acousticello”, de doorlopende live-samenwerking tussen Flanagan en cellist Omeed Almassi, die de afgelopen twee jaar zowel zijn opnames als liveoptredens heeft gevormd. Het album is opgebouwd rond uitgebreide strijkarrangementen met een naturalistische insteek en popmagnetisme, telt tien tracks en weerspiegelt een verschuiving van de rauwe directheid van zijn debuut Tow Truck Jesus naar een rijpere, melancholische blik op liefde, identiteit en interpersoonlijke afstand, grotendeels geschreven in woonkamers van vrienden en gevormd door observatie, herinnering en gefragmenteerde lyriek.
Geworteld in de wisselwerking tussen Almassi’s virtuoze cello en Flanagans detuned akoestische gitaar—deels gevormd door zijn Indiase afkomst en verwijzend naar oosterse strijktradities—functioneert de Superfan Acousticello-sound als een vervaagd, samengesmolten instrument, verder verfijnd in de kelderstudio “Chateau Hardware” samen met co-producer Hudson Pollock. Op MPDH vertalen de twee deze intieme opzet naar uitgestrekte, impressionistische arrangementen die zich aan elke categorisering onttrekken, geïnspireerd door onder meer Ryuichi Sakamoto, The Sea and Cake, Cat Power, Low en Sigur Rós, evenals de vocale tradities van Elizabeth Fraser, Beth Gibbons, Rufus Wainwright en Harriet Wheeler. Inmiddels gevestigd in Brooklyn na vroeg succes onder zijn voormalige alias “KALI” in Los Angeles, maakt Flanagan deel uit van een nieuwe experimentele singer-songwriter- en cellogedreven scene. Hij werkt veel samen binnen de underground van New York en breidt Acousticello ook uit naar werk van andere artiesten, terwijl hij toert, studeert aan Hunter College en zijn aanwezigheid in experimentele en indiekringen verder uitbreidt.
